Exchangeblog: Studeren aan de andere kant van de wereld

Studeren aan de andere kant van de wereld:
alles wat je nog niet wist!

 

Op 3 september stapte ik in het vliegtuig. Ik ging een vlucht van 28 uur tegemoet. Mijn avontuur zou hier dan eindelijk beginnen: ik zou gaan studeren aan de University of New South Wales in Sydney, Australië! Studeren aan de andere kant van de wereld klinkt voor velen als een droom. Zo klonk het voor mij ook, maar als ik had geweten wat me allemaal te wachten stond, had ik wel een tweede keer nagedacht. Er zijn een hoop dingen die je moet weten voordat je je koffers pakt en vertrekt. Van taaltesten tot heimwee. In dit artikel lees je er alles over.

Voor de hoger aangeschreven universiteiten zal je een taaltest moeten afleggen. Populaire taaltesten die door universiteiten geaccepteerd worden zijn Cambridge, TOEFL en de IELTS. Zoek van tevoren goed uit welke vereisten jouw gekozen universiteit stelt. Uit ervaring weet ik dat universiteiten in Amerika lagere eisen stellen dan universiteiten in Australië. Zelf heb ik de TOEFL test afgelegd. Achteraf hoorde ik dat de IELTS bekend stond als een iets makkelijkere toets, dus houd dat in je achterhoofd! Dat je bij bepaalde universiteiten een taaltoets moet indienen is logisch, maar zorg ervoor dat je hier echt op tijd mee begint. Heb je een functiebeperking? Houd er dan rekening mee dat het bij TOEFL bijna onmogelijk is om extra faciliteiten te krijgen. Ik ben een student met een functiebeperking waardoor ik recht heb op extra tijd en een computer met spellingcontrole. Je kan bij TOEFL een verzoek indienen voor deze extra faciliteiten. De beslissing op je verzoek volgt in zes weken. Pas nadat je een besluit hebt, kan je je test boeken. Dit kost ook weer minimaal 4 weken. Trek hier dus genoeg tijd voor uit: het zal je een hoop stress besparen.

Nadat je dan eindelijk de taaltoets hebt geregeld, komt de volgende stap in het aanmeldingsproces: de aanmelding op de universiteit. Ongetwijfeld hangt het van de universiteit af hoe het contact verloopt, maar de University of New South Wales is een drama. Ik denk dat ik de universiteit meer dan dertig e-mails heb gestuurd en meer dan vijftien telefoontjes heb gepleegd. Ik heb echter nog nooit antwoord gekregen. De dramatische communicatie resulteerde erin dat ik pas 20 september wist of ik überhaupt aan deze universiteit kon studeren en welke vakken ik zou gaan volgen. Fun fact: ik was al 17 dagen in Australië! Laat je dus niet gek maken. Niet alle universiteiten zijn zo communicatief vaardig als de Erasmus Universiteit.

Van het woord ‘visum’ gaan mijn haren ook recht overeind staan. Het aanvragen van een studentenvisum in Australië is een drama. Het visum kost 620 Australische dollars en ze laten het je rustig twee tot drie keer aanvragen. Het systeem zit vol fouten. Wees dus heel secuur met wat je invult. De eerste keer dat ik het visum aanvroeg was er een systeemfout waardoor ik niet kon betalen. Het duurde zes weken voordat ik een nieuw visum kon aanvragen. De tweede keer dat ik mijn visum probeerde aan te vragen was in juli.

De kans is groot dat je je visum pas kan aanvragen rond de zomervakantie. Houd er dan rekening mee dat je je visum niet aanvraagt vanuit een ander land. De procedure kan verschillen per land. Zo moest ik, omdat ik in de maanden juli en augustus in Azië was geweest, een biometrisch onderzoek laten doen (denk aan een irisscan en het afgeven van vingerafdrukken). Je krijgt dan een locatie toegewezen en moet daar binnen twee weken een afspraak maken. De locatie die ik toegewezen kreeg was Bangkok. Ik was echter op doorreis en zou pas in 4 weken terug zijn in Bangkok. Net zoals dat het contact met de universiteit in Australië moeizaam verliep, verliep het contact met de immigratiedienst ook behoorlijk slecht. Ik heb drie weken in onzekerheid gezeten voordat ik uiteindelijk vrijstelling kreeg. Vraag je visum dus altijd aan in Nederland; het bespaart je een hoop stress en geld! Als je je visum in Nederland aanvraagt en je alles correct invult, heb je doorgaans binnen 5 minuten het visum in je mail staan!

Toen ik te horen kreeg dat ik was geselecteerd om aan de University of New South Wales te studeren was ik zo enthousiast. Ik heb meteen vakken uitgezocht die ik graag wilde volgen. Veel mensen gaan voor hun minor op uitwisseling. Je wilt dan natuurlijk wel een beetje zekerheid over het inruilen van vakken. Het is dus handig om van tevoren al een voorlopig verzoek tot goedkeuring bij de examencommissie in te dienen. Houd er rekening mee dat je vakken – op zijn minst – nog drie keer gaan veranderen. Blijf de examencommissie dus niet mailen. De examencommissie op de Erasmus handelt deze zaken, naar mijn mening, ontzettend goed af. Mijn tip aan jullie: mail de examencommissie met de vakken die je hoopt te volgen, tenminste zes weken voor aanvang van de uitwisseling. Veranderen je vakken? Geen paniek! Wacht even tot je eerste twee weken studeren erop zitten en je echt zeker weet dat er niets meer gaat veranderen aan je vakken. Na deze periode stuur je de examencommissie een verzoek tot herziening van de voorlopige goedkeuring. Blijf ze niet spammen, dat maakt het alleen maar onduidelijk!

Hè hè, je bent er eindelijk. Alles is geregeld en je avontuur kan beginnen, maar dan is er nog één ding waar je rekening mee moet houden: heimwee. In mijn leven heb ik veel gereisd, zowel alleen als samen. Ik heb nog nooit last gehad van heimwee en ik heb er geen seconde stil bij gestaan dat ik er misschien last van zou krijgen. Tijdens de voorbereiding van mijn uitwisseling heb ik veel mensen gesproken over hun ervaringen en heimwee nooit is ter sprake gekomen. Je zal dus wel begrijpen dat het als een enorme verrassing kwam dat ik ontzettend veel heimwee kreeg. De eerste week van mijn uitwisseling heb ik me zo ellendig gevoeld. Het liefst had ik mijn koffers gepakt en het vliegtuig terug naar huis gepakt.  Pas toen ik erover ging praten kwam ik tot de conclusie dat ik niet de enige was! Ik woon in een studentenhuis met 33 mensen en bijna iedereen had de eerste weken last van heimwee. Voel je je ellendig? Afleiding is de manier om van je heimwee af te komen. Houd in je achterhoofd dat het echt alleen de eerste week is. Nadat je jezelf door die eerste week heen hebt geworsteld, denk je geen seconde meer terug aan de ellendige heimwee. Alle leuke dingen overheersen dan! Ik vermoed ook zomaar dat dat de reden is waarom niemand na afloop van zijn of haar uitwisseling vertelt over de heimwee. Je doet zoveel nieuwe indrukken op, die eerste week ben je dan al lang vergeten!

Ondanks dat er zoveel mis ging tijdens de voorbereiding van mijn uitwisseling en ik in het begin zoveel heimwee heb gehad, heb ik nu echt de tijd van mijn leven. Ik geniet elke seconde en bouw hier herinneringen voor het leven op! Voor alle stresskippen onder ons: zorg dat jij alle zaken op orde hebt en dan leert mijn ervaring dat het altijd goed komt!


Discussie