Exchangeblog: Studeren tussen de Griekse goden

Door: Jan-Hein Prins

In tegenstelling tot de voorgaande wetenschappelijk, dan wel onderzoekende artikelen, zal dit artikel ingaan op de gebeurtenissen omtrent een uitwisseling. In dit specifieke geval zal het gaan om mijn uitwisseling naar één van de oudste steden van Europa: Athene.

 

Daarbij moet ik meteen iets over Athene kwijt. Voordat deze exchange plaatsvond kwamen er bij de stad Athene altijd gedachte naar boven van een mooie, oude stad die door het toerisme redelijk welvarend is, ook al wordt Griekenland als geheel nog steeds geteisterd door de gevolgen van de economische crisis. Deze verwachting bleek echter niet helemaal te kloppen. Bijna alle gebouwen buiten de toeristische locaties zitten van top tot teen onder de graffiti, de straten zijn relatief vervuild en de gemiddelde auto lijkt ongeveer mijn leeftijd te zijn en is vaak beschadigd. Dit klinkt op papier allemaal heel negatief, maar na de eerste dag merk je het eigenlijk al niet meer. Na de eerste week kan je het je niet meer anders voorstellen. 

 

De keuze om naar Athene te gaan was voor mij vrij snel gemaakt. Waar sommige studenten voor een lange tijd alle opties doornemen en de verslagen van vroegere studenten doorpluizen, ging ik er eigenlijk van uit dat het (internationale) studentenleven tussen de steden niet enorm zou verschillen. Nadat de bovengemiddeld dure en koude landen waren afgevallen, bleven Athene, Rome en Barcelona achter, waaruit Athene uiteindelijk aan mij is toegewezen. In de twee jaar die ik in Rotterdam heb gestudeerd was mij al opgevallen dat het contact tussen lokale en internationale studenten vaak beperkt is. Deze mening is na de eerste paar weken in Athene nog niet veranderd: tussen de Fransen, Duitsers Spanjaarden en Polen in mijn kenniskring zitten misschien één of twee Grieken. Deze Grieken zijn dan werkzaam bij de Erasmus Student Network (ESN), dus die moeten dan ook wel aanwezig zijn. Door zelf een internationale student te zijn kan ik de “international bubbel”, het feit dat internationale studenten vaak enkel onderling afspreken, nu van binnen bekijken.

 

Het eerste wat opvalt is de hoeveelheid activiteiten die de ESN organiseert. Vele studenten zullen in Nederland wel eens naar een evenement van de ESN zijn geweest, maar zodra je bij de internationale studenten hoort kom je er ook achter hoe actief deze vereniging is. Zeker aan het begin van het jaar. Trips naar eilanden, borrels, feesten en zelfs beachvolleybal evenementen worden hier in de eerste paar weken alleen al georganiseerd. Deze intensieve activiteiten waar alleen maar internationale studenten aanwezig zijn maken het enorm makkelijk om vrienden te maken. Menig student die op uitwisseling is geweest zal dit kunnen beamen, maar pas zodra je zelf op uitwisseling gaat kom je erachter hoe bizar makkelijk dit inderdaad is. 

 

Hier blijkt dat taal toch nog een belangrijke barrière vormt. Zo zou je verwachten dat je op een uitwisseling vrienden van over de hele wereld maakt. Na de eerste week waar iedereen met iedereen bevriend is vormen toch al wel vriendengroepen op basis van nationaliteit. Als ik naar mijn vriendengroep kijk, en de vriendengroepen van mijn huisgenoten of kennissen, valt op dat Nederlanders veel met Nederlanders optrekken, Fransen met Fransen en Duitsers met Duitsers. Deze groepering komt gedeeltelijk voor uit gemak. De moedertaal is namelijk toch altijd net iets makkelijker dan Engels of Frans. Anderzijds omdat lang niet iedereen een goede beheersing van de Engelse taal heeft. Persoonlijk vind ik het grappig om te merken dat veel stereotypes toch duidelijk op waarheid zijn gebaseerd, namelijk dat de Fransen inderdaad het slechtst Engels lijken te spreken. Helaas voor mij zijn zeven van mijn zeven huisgenoten Frans. 

 

Bij deze internationale connecties komen ook de cultuurverschillen naar boven die voornamelijk tussen Noord- en Zuid-Europeanen bestaan. Vooral op het gebied van milieu speelt er een mate van verbazing van Nederlanders, Duitsers en Fransen tegenover het beleid van de Grieken. In Nederland worden bijvoorbeeld (vervuilende) auto’s steeds minder toegestaan in de grote steden en wordt er over en weer gedemonstreerd over stikstof. Hier in Griekenland lijkt deze kwestie totaal niet te spelen. Statiegeld komt nauwelijks voor, afvalscheiding is een onbekend begrip en bij de supermarkt worden er standaard meerdere plastic tassen meegegeven. In mijn tijd hier heb ik ook nog geen enkele elektrische auto weten te vinden. 

 

Ondanks het feit dat de Athens University of Economics and Business niet hoog op de ranglijst van economische universiteiten stond (bron), had ik eigenlijk hetzelfde verwacht als van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Deze verwachting kon ik echter na mijn eerste lecture Legal aspects of European integration al verwerpen. De professor kwam een kwartier tot twintig minuten te laat binnen, ging aan zijn bureau zitten tegenover 40 internationale studenten en begon in gebrekkig Engels zijn powerpoint slides voor te lezen. Deze slides stonden van linksboven tot rechtsonder gevuld met tekst. Hoewel de andere vakken een stuk beter en soms zelfs interessant waren, valt op dat het hier vrij gebruikelijk is dat professoren of fors te laat komen of dat colleges simpelweg uitvallen. Zo zijn van de zeven verplichte colleges die ik tot nu toe heb gehad, twee zonder mededeling helemaal uitgevallen en twee begonnen ongeveer twintig minuten later door afwezigheid van docenten. 

 

Nu is het doel van een uitwisseling niet enkel het behalen van de benodigde studiepunten. Je wordt volledig uit je comfort zone getrokken en in een nieuwe stad geplaatst waar je niemand kent. Hierdoor kan je je sociale vaardigheden verbeteren en jezelf opnieuw ontdekken. Stel bijvoorbeeld nieuwe doelen voor jezelf, zoals in mijn geval minder drinken en meer sporten. Hier komt nog bij dat er weinig dingen bestaan die een beter gevoel geven dan foto’s van zon, zee en strand naar Nederland sturen waar het inmiddels al twee weken alleen maar regent.

 

 Als iemand mij dan ook zou vragen of ze op uitwisseling moeten gaan zou ik het dan ook volhartig aanraden. Hoe prettig je het in je huidige stad ook hebt, de ervaring van een uitwisseling is een ervaring die ik tot nu toe niet had willen missen. 

 

Voor diegene die hier geïnteresseerd zijn, heb ik de volgende adviespunten:

  1. Iedereen die binnen de Europese Unie op uitwisseling gaat krijgt een vergoeding van gemiddeld 300 euro per maand (verschillend per land). Hier in Athene ben ik een Nederlandse student tegengekomen die dat niet wist en door mij nog snel in totaal 1200 euro kon verkrijgen. 
  2. Zorg dat je een woning kiest met woonkamer en meerdere huisgenoten. Hierdoor leer je meteen meer mensen kennen, en ook de vrienden van je huisgenoten. Meerdere internationale studenten die in huizen zonder woonkamer leven zijn hier dan ook behoorlijk negatief over. 
  3. Doe (vooral als meisje) onderzoek naar goede / slechte buurten. Dit klinkt misschien allemaal voor de hand liggend, maar alsnog wil ik het vermelden. Wij wonen zelf niet in een hele goede (maar wel redelijk goedkope) buurt. Vrouwelijke huisgenoten worden op straat nog wel eens nageroepen/achtervolgt/liften aangeboden, waarvan ik me kan voorstellen dat het onprettig is en een onveilig gevoel geeft.
  4. Pas oprecht op voor zakkenrollers. Ik dacht zelf dat het mij niet zou overkomen, maar op mijn eerste dag in Athene heeft iemand op de roltrap al mijn telefoon uit mijn zak gepakt. Waarschijnlijk zag ik er erg toeristisch uit in mijn neon oranje zwembroek. Gelukkig voelde ik het en kon ik mijn telefoon net op tijd weer uit zijn handen terugpakken. Let hier dus wel op. 

 

 


Discussie