Geen zitplaats in de trein? Jammer dan

door:
Voor de meeste mensen is staan in de trein een factor waar je rekening mee houdt als je aan een treinreis begint. Als je vaak met de trein reist, is het zelfs vanzelfsprekend te noemen dat je een keer pech hebt en de hele rit moet staan. Met de verwachting dat het aantal treinreizigers de aankomende tien jaar drastisch gaat toenemen, lijkt de kans op een stoeltje in de toekomst alleen maar kleiner te worden.[1] Maar heb je dan geen recht op een zitplaats door een treinkaartje te kopen? Deze vraag werd gesteld door een man aan de rechtbank in een procedure tegen de NS. Op 6 juni kreeg hij zijn antwoord.[2]

De man had in de periode tussen 7 november en 25 november 2016 een reizigersdagboek bijgehouden waarin hij schreef hoe vaak hij moest staan in de trein en hoe vaak de trein simpelweg niet reed. Van de vierentwintig reizen die hij in deze periode maakte, kwam de trein 5 keer niet opdagen en moest hij elf keer staan. De man betoogde dat hij met een geldig vervoersbewijs recht had op een gegarandeerde zitplaats. De NS had volgens hem de vervoersovereenkomst die zij hadden gesloten bij de aankoop van zijn kaartje geschonden. Hij vorderde primair schadevergoeding tot 50% van de door hem betaalde gelden voor het niet nakomen van de overeenkomst. De NS had tenslotte niet aan haar zorgplicht voldaan aangezien het vervoercapaciteit niet op niveau was.

Subsidiair claimde hij dezelfde schadevergoeding tot 50% voor het onrechtmatig handelen van de NS in deze situatie. Hij voerde aan dat het inzetten van reservematerieel op zijn traject leidde tot materieel-krapte, wat overvolle treinen tot gevolg had. Deze keus dient tot het risico van de NS te behoren, claimde de man.

De NS stelde in haar verweer dat het treinkaartje slechts recht gaf op vervoer en niet op een zitplaats. Daarnaast stelde zij het volgende: ‘NS Reizigers voert aan dat zij hoge prioriteit geeft aan het voldoen van de behoefte aan een zitplaats en dat zij zich naar behoren inspant om aan die behoefte te voldoen. Hierbij richt zij zich naar de visie, de ambities en de doelen voor het spoor die het ministerie van Infrastructuur en Milieu heeft uiteengezet. Binnen deze kaders stelt NS Reizigers alles in het werk om zoveel mogelijk te voldoen aan de vraag naar zitplaatsen. Praktische beperkingen, die zijn gelegen in externe factoren zoals het reizigersaanbod, de infrastructuur, economische ontwikkelingen en politieke keuzes maken het evenwel niet mogelijk om altijd geheel aan die vraag te voldoen. Wanneer er altijd voor iedereen een zitplaats beschikbaar zou moeten zijn, dan zou de gemiddelde bezettingsgraad tot een onaanvaardbaar niveau dalen, met navenante gevolgen voor de prijzen van de treinreis en het milieu, aldus NS Reizigers.’[3]

Ten aanzien van het primair gevorderde, gaf de rechtbank aan dat het kaartje alleen recht geeft op vervoer en niet op een zitplaats. De rechtbank verwijst hierbij naar oudere jurisprudentie waaruit blijkt dat er sprake is van een resultaatsverbintenis bij aankoop van een treinticket, die succesvol wordt volbracht bij het veilig vervoeren van de passagier met zijn bagage.[4] De wijze van vervoer is dus voor het grootste gedeelte door de NS in te vullen. Bovendien komt uit de brochures van de NS naar voren dat zij streven iedereen een zitplaats aan te bieden, maar dat men dit niet kan verwachten. Er kan hieruit dus ook geen gerechtvaardigd vertrouwen door de reiziger worden ontleend ten aanzien van het hebben van een zitplaats. Daarnaast heeft de NS voldoende aannemelijk gemaakt hun reizigers veilig te vervoeren.

Subsidiair vindt de rechtbank de claim onvoldoende onderbouwd. De man heeft onvoldoende aangetoond hoe het inzetten van reservemateriaal op zijn traject heeft geleid tot onrechtmatigheid jegens hem. Het enkele feit dat de kans op een zitplaats voor de man door het gebruik van het materiaal verkleind zou worden, is onvoldoende.

Kortom, de rechtbank wijst alle vorderingen af. Het kopen van een treinkaartje geeft geen recht op een zitplaats en het lijkt erop dat dit in de toekomst ook niet snel zal gaan gebeuren. De redenen die de NS in de rechtbank heeft gegeven voor deze situatie zijn volkomen redelijk. De NS, vaak toch wel het pispaaltje van reizend Nederland, staat in deze zaak volledig in haar recht.     


[1] Treinreiziger, ProRail verwacht in 2030 tot 45% meer reizigers, 31 mei 2018, https://www.treinreiziger.nl/prorail-verwacht-in-2030-tot-45-meer-reizigers-per-trein/.

[2] Rb. Midden-Nederland 6 juni 2018, ECLI:NL:RBMNE:2018:2463

[3] Rb. Midden-Nederland 6 juni 2018, ECLI:NL:RBMNE:2018:2463

[4] HR 26 februari 1971, NJ 1971/270


Tags

NS trein treinkaartje ProRail rechtbank Midden-Nederland

Discussie

Relevante artikelen