Over taboes

door:

Voorwoord Hoofdredacteur Fiat Justitia

Beste lezer,

Aan je schoonouders vragen wat ze verdienen. Een geslachtsziekte hebben. Borstvoeding geven in het openbaar. Geen afspraken maken tijdens je favoriete soap. Via een datingsite al drie mislukte dates hebben gehad. Bij je partner blijven vanwege zijn/haar geld. Grote financiële schulden hebben. Studeren, maar later het liefst huisman/-vrouw willen worden. Een sollicitant weigeren omdat hij allochtoon is. Voor de doodstraf zijn. Te blut zijn om je avondeten te betalen. Denken dat homoseksualiteit te genezen is.

Dat zijn allemaal zaken die je op een feestje niet zo snel zult vertellen. Zaken die maatschappelijk niet geaccepteerd zijn, noemen wij taboes. Een taboe is een onderwerp dat wordt gemeden omdat het onderwerp gênant is, of zelfs pijnlijk. Net als wetten, verschillen taboes van land tot land. Taboes geven inzicht in onze samenleving, in hoe ruimdenkend wij zijn en of echt alles kan in Nederland. Hoewel Nederland pretendeert een samenleving te zijn zonder taboes, blijkt uit deze Fiat Justitia dat er nog genoeg taboes zijn. En welke taboes dat zijn, dat voelen we feilloos aan. we weten wat niet hoort, en als we dat niet aanvoelen dan wordt het ons wel even fijntjes duidelijk gemaakt. Er is een tal van sociale sancties waaruit geput kan worden, zoals afkeuring, verachting en uitstoting. Toen Cor de Geus eigenaar werd van seksclub OQ sprak zijn moeder meerdere jaren niet meer met hem; toen aan het licht kwam dat Albert Heringa zijn moeder voorzag van pillen waardoor zij zelfmoord kon plegen, besloot het Openbaar Ministerie hem te vervolgen.

Toch hebben taboes wel een belangrijke functie; ze geven de normen en waarden aan van een groep en stelt daardoor mensen in staat zich aan te passen en zich onderdeel van de groep te voelen. Op zondag twee keer naar de kerk gaan (katholieken of protestanten), geen rundvlees eten (hindoes), in een bepaalde periode tussen zonsopgang en ondergang niet eten of drinken (moslims); stuk voor stuk regels die het groepsgevoel versterken. De precieze inhoud van de regel is van ondergeschikt belang, belangrijk is dat er een gemeenschappelijk ge- of verbod is. Soms trachten mensen taboes te doorbreken, omdat zij zich niet kunnen of willen onderwerpen aan de regels. Zo trok Marike van der Velden zich niets aan van de reacties in haar omgeving toen zij vertelde een eigen escortbureau te runnen. Deze opzettelijke en openlijke aanval op een taboe wil echter niet zeggen dat het taboe voortaan doorbroken is.

Pas als de openlijke schending navolging krijgt, is er een kans dat het taboe sneuvelt. Daarbij kunnen dingen verloren gaan die we in eerste instantie toch liever hadden behouden. Zo ook met het digitaal gaan van Fiat Justitia; zoals valt af te leiden uit de voorgaande pagina’s verdwijnt de papieren Fiat Justitia. Niet zelden roept digitalisering angstgevoelens op bij mensen. Zo angstig als mensen waren voor het crashen van computersystemen tijdens de eeuwwisseling 1999 – 2000, zo angstig zijn mensen nu voor het digitaal gaan van magazines. Maar niet getreurd, want met het doorbreken van het digitale taboe komt er geen einde aan Fiat Justitia. Interviews en artikelen verschijnen nog steeds, zij het niet op de deurmat maar op uw tablet. Net als tijdens de millenniumwisseling zal ook deze keer de digitalisering een succes blijken.

Voor mij als hoofdredacteur zit het schrijven en uitgeven van de papieren Fiat Justitia erop. Mijn opvolger Jochem wens ik veel succes met de prachtige site Fiat Justitia.nl.

Suzanne Poutsma
Hoofdredacteur Fiat Justitia

Uit: Fiat Justitia, juni 2013, jaargang 25, nummer 3.


Tags

taboe fiat justitia voorwoord einde nieuwe website

Discussie